“Suçlu kim?” sorusuna net bir yanıt: Sadece biri değil, hepimiz… HABER.TR yazarı, öğretmen ve eğitimci Tülay Öztürk; eğitim sisteminden aile yapısına, medyadan toplumsal değerlere kadar uzanan derin kırılmayı gözler önüne seriyor.
Bir öğretmen olarak içim kan ağlıyor..
Kaç gündür yazmak istiyordum ama duygularımı toparlayamıyordum.
Tarifi zorluyor beni.
Şimdi biraz daha soğukkanlı düşününce aklıma şu sorular geliyor:
Suçlu kimdi aslında?
Bazıları aileyi suçluyor.
Bazıları çocuğu suçluyor.
Bazıları sosyal medyayı suçluyor.
Bazıları eğitim sistemini suçluyor…
Ama bana iyi gelen tek şey ;günün sonunda öğretmenin sevgisinin, saygısının,otoritesinin kaybetdildiği gerçeğinin artık geniş bir kitle tarafından fark edilmiş Buruk bir huzur yani.
Bazen aynaya bakmak gerekir.Çok açıdan…
Ebeveynlere:
Çocuğumuzla gerçekten ilgilenmediysek…
Onunla zaman geçirmek yerine eline telefon, tablet verip susturduysak…
Ne izlediğini, ne oynadığını, kimlerle konuştuğunu takip etmediysek…
Sınır koymak yerine her istediğini alıp mutlu olsun yeter dediysek…
Arkadaş olmak adına anne-babalığı unutup rehberlik görevimizi bıraktıysak…
Okulda yaşadığı her sorunda öğretmeni dinlemeden sadece çocuğumuza inanıp öğretmenlerin işine karıştıysak.
Evde öfke,, şiddet varsa ve bunu normal gösterdiysek…
Başaramayacağı yükleri omzuna koyup sadece not ve başarı beklediysek…
O zaman sormalıyız: Çocuğu biz mi yalnızlaştırdık?
Okullarda:
Okullardan ahlakı, karakter eğitimini, değerler eğitimini geri plana ittiysek…
Çocukları sadece sınav sonuçlarından ibaret gördüysek…
Dört şıklı testlerin içine sıkıştırılmış bir nesil yetiştirdiysek…
Öğretmeni itibarsızlaştırıp sürekli şikâyet edilen birine çevirdiysek…
Veliyi okulun doğal paydaşı olmaktan çıkarıp baskı unsuruna dönüştürdüysek…
Sınıfları kalabalıklaştırıp bir öğretmeni kırk öğrenciyle baş başa bıraktıysak…
Öğretmenin emeğini, maaşını, saygınlığını değersizleştirdiysek…
O zaman sormalıyız: Okulu biz mi zayıflattık?
Peki:
Televizyonlarda, dizilerde, sosyal medyada şiddeti normalleştirdiysek…
Hakaret edenleri güçlü, kaba olanı başarılı gösterdiysek…
Her gün kavga eden ekranlar sunduysak yavrularımıza.
Siyasette öfkeyi, küfrü, kutuplaşmayı çocuklara izlettirdiysek…
Toplum olarak sabrı, saygıyı ve merhameti küçümsediysek…
O zaman sormalıyız: Çocuklar şiddeti kimden öğrendi?
Bir okul saldırısından sonra yalnızca o çocuğu ve ailesini konuşmak belki en kolayı.
Zor olan, o çocuğu yetiştiren düzeni konuşabilmemiz.
Belki :
Belki de suçlu; ilgisiz ebeveyn, yıpratılmış eğitim sistemi, şiddeti normalleştiren medya ve değerlerini kaybeden toplumdur,boşanan ebeveynler,yorgun anneler,adaletsiz düzen…
O kadar çok bileşen var ki.
Çocuklar söylediklerimizi değil, yaşattıklarımızı öğreniyor,hepsi masum doğuyor ,kimi hastalanıyor kimi kendi kendine büyüyor.
Biri suçlu mu dedi?
Bence hepimiziz!
