Hayatın öncelikleri, insanın iç dünyası ve değerleri üzerine düşündüren etkileyici bir köşe yazısı: Çantanda ne var? Tülay Öztürk yazdı.
Önceliklerini ne belirliyor?
Hangi yol sana daha çekici geliyor?
Hangi kararlar sana anlamlı geliyor? Ve neden?
Sanırım hayat, virajlarla ve çelişkilerle dolu bir yol.
Bu virajlar; düşüncelerimizi, hislerimizi ve önceliklerimizi yeniden şekillendiriyor. Bizi bambaşka yerlere savuruyor, dönüştürüyor.
Peki senin çantanda ne var?
Benim gözlemlerim ve yaşadıklarım bana şunu gösterdi:
Her insanın çantası farklı.
Kiminin çantasında sevgi var.
Kiminin çantasında kariyer.
Kiminin çantasında aile.
Kiminin çantasında özgürlük.
Kiminin çantasında çalışkanlık.
Kiminin çantasında ego.
Kiminin çantasında melankoli.
Kiminin çantasında sıra dışılık.
Kiminin çantasında gelenek.
Kiminin çantasında inanç…
Ve daha nicesi.
Bazı insanların çantalarına derinlemesine bakma fırsatım oldu.
Onların taşıdıkları, en az kendi çantam kadar ilgimi çekti.
Ne mi gördüm?
Kimi zengindi, konfor içindeydi ama değer bilmiyordu; mutsuzdu, şımarıktı.
Kimi fakirdi ama mutluydu; şükrediyordu… Ya da çaresizlikten, zengin olmak için her yolu mübah sayacak kadar savrulmuştu.
Kimi özgür olduğunu söylüyordu ama kendi kalıplarının bile farkında değildi.
Kimi “egom yok” diyordu ama attığı her adım görünmez bir egoyla şekilleniyordu.
Kimi fedakârlık diyordu ama aslında kendisi için başkalarına hizmet ediyordu.
Kimi “sevgiyi öncelikliyorum” diyordu ama hoyratça seviyor, sevgiyi bir zayıflık sanıyordu.
Kimi fedakârım diyordu ama kendi ihtiyaçlarını tatmin ederken kahraman olmaya çalışıyordu.
Kimi çalışkanım diyordu ama tek derdi ego ve hırstı.
Kimi idealistim diyordu ama idealizmin ne olduğunu bile bilmiyordu.
Kimi “çok safım” diyerek kurnazlık yapıyordu.
Kimi kendini beğenmiyordu ama aslında ne kadar özel olduğunu fark etmiyordu.
Ve daha fazlası…
Her çanta birbirinden farklıydı.
İnsanların içindeki çelişkiler, öncelikler, değerler ve seçimler…
Hepsi bir araya gelip hayatlarını şekillendiriyor.
Kimi zaman bu çantalar bize ilham veriyor,
Kimi zaman ise sınavımız oluyor.
Belki de zaman zaman durup kendimize şu soruyu sormalıyız:
Sırtımızdaki çantada gerçekten ne var?
Ve daha önemlisi…
Biz o çantayı bilinçli mi taşıyoruz, yoksa sadece alışkanlıklarımızın yüküyle mi yürüyoruz?