Prof. Dr. Harun DEMİRKAYA
Tüm Makaleleri
Prof. Dr. Harun DEMİRKAYA kimdir?
Giresun Görele’de doğdu, 1988’den bu yana Kocaeli Gebze’de ve İstanbul Tuzla’da yaşıyor.
Lisans ve Yüksek Lisansı Marmara Üniversitesinde, doktorayı İstanbul Üniversitesinde (Personel Yönetimi ABD) tamamladı.
2000’de Dr. Öğretim Görevlisi, 2001’de Yardımcı Doçent, 2010 yılında Doçent, 2015 yılında İnsan Kaynakları Yönetimi ABD’nda Profesör unvanı aldı.
Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Kocaeli Üniversitesi ve İstanbul Arel Üniversitesinde öğretim üyeliği yaptı. Türkiye’nin ilk İnsan Kaynakları bölümünü (10 yıla yakın rakipsiz tek bölüm olarak kaldı), Arel Üniversitesinde İKY Yüksek Lisans programlarını açtı.
İdari görev olarak, Bölüm Başkanlığı, Meslek Yüksekokulu Müdürlüğü, Turizm ve Otelcilik Yüksekokulu Müdürlüğü, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dekanlığı görevleri yaptı. Rektör danışmanlıklarında da bulundu.
Akademi öncesi Sosyal Sigortalar Kurumu’nda yöneticilik yaptı. Türk Silahlı Kuvvetleri’nde binbaşı rütbesine kadar personel subayı olarak (Per. Ok. K. Astsb. Kurs Takım Komutanı, Gölköy Askerlik Şube Başkanı, Gebze Askerlik Şube Başkanı (8 yıl), Hakkari-Yüksekova Askerlik Şube Başkanı ve Şemdinli Koordinatörü olarak göreve yaptı. İstanbul 1. Ordu Merkez Şubede görevli iken kendi isteğiyle emekli oldu. Kamu İktisadi Teşebbüsünde Yönetim Kurulu Üyeliği görevinde bulunda.
Akademi ile eş zamanlı olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (Toplu Pazarlık) Arabulucusu, İş Mahkemeleri (İnsan Kaynakları) Bilirkişisi, Adalet Bakanlığı Cezaevleri İzleme Kurulu Üyesi, Kent Konseyi Yönetim Kurulu Üyesi ve Konkordato Komiseri gibi görevler yaptı.
SSCI, Scopus ve Uluslararası İndekslerce Taranan Dergilerde yayınlanmış ve atıf almış yüzden fazla makale ve bildiri, 8’i ekip çalışması 12 kitap (ve bölüm) yazdı.
Halen birçok Sivil Toplum Kuruluşunda ve Mesleki Organizasyonlarda Yönetim Kurulu Başkanı, kurucu veya üye olarak yer almaktadır.
Giresun Görele’de doğdu, 1988’den bu yana Kocaeli Gebze’de ve İstanbul Tuzla’da yaşıyor.
Lisans ve Yüksek Lisansı Marmara Üniversitesinde, doktorayı İstanbul Üniversitesinde (Personel Yönetimi ABD) tamamladı.
2000’de Dr. Öğretim Görevlisi, 2001’de Yardımcı Doçent, 2010 yılında Doçent, 2015 yılında İnsan Kaynakları Yönetimi ABD’nda Profesör unvanı aldı.
Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Kocaeli Üniversitesi ve İstanbul Arel Üniversitesinde öğretim üyeliği yaptı. Türkiye’nin ilk İnsan Kaynakları bölümünü (10 yıla yakın rakipsiz tek bölüm olarak kaldı), Arel Üniversitesinde İKY Yüksek Lisans programlarını açtı.
İdari görev olarak, Bölüm Başkanlığı, Meslek Yüksekokulu Müdürlüğü, Turizm ve Otelcilik Yüksekokulu Müdürlüğü, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dekanlığı görevleri yaptı. Rektör danışmanlıklarında da bulundu.
Akademi öncesi Sosyal Sigortalar Kurumu’nda yöneticilik yaptı. Türk Silahlı Kuvvetleri’nde binbaşı rütbesine kadar personel subayı olarak (Per. Ok. K. Astsb. Kurs Takım Komutanı, Gölköy Askerlik Şube Başkanı, Gebze Askerlik Şube Başkanı (8 yıl), Hakkari-Yüksekova Askerlik Şube Başkanı ve Şemdinli Koordinatörü olarak göreve yaptı. İstanbul 1. Ordu Merkez Şubede görevli iken kendi isteğiyle emekli oldu. Kamu İktisadi Teşebbüsünde Yönetim Kurulu Üyeliği görevinde bulunda.
Akademi ile eş zamanlı olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (Toplu Pazarlık) Arabulucusu, İş Mahkemeleri (İnsan Kaynakları) Bilirkişisi, Adalet Bakanlığı Cezaevleri İzleme Kurulu Üyesi, Kent Konseyi Yönetim Kurulu Üyesi ve Konkordato Komiseri gibi görevler yaptı.
SSCI, Scopus ve Uluslararası İndekslerce Taranan Dergilerde yayınlanmış ve atıf almış yüzden fazla makale ve bildiri, 8’i ekip çalışması 12 kitap (ve bölüm) yazdı.
Halen birçok Sivil Toplum Kuruluşunda ve Mesleki Organizasyonlarda Yönetim Kurulu Başkanı, kurucu veya üye olarak yer almaktadır.
Açlık ve Yoksulluk Sınırının Altında Yaşam
Açlık ve yoksulluk sınırları ile asgari ücret ve emekli maaşları arasındaki fark büyüyor. Mevcut gelir politikalarının sosyal devlet ilkesine etkisi tartışılıyor.
ASGARİ ÜCRET
Türkiye’de açıklanan yeni asgarî ücretin, açlık ve yoksulluk sınırlarının altında kalarak çalışanları yoksulluğa mahkûm eden sonuçları ele alınıyor.
