1960 yılında Japonya'nın Veliaht Prensi Akihito'ya ABD'den hediye edilen 18 bluegill balığı, onlarca yıl sonra ülkenin en büyük tatlı su gölü olan Biwa Gölü'nde istilacı bir tür haline geldi. Başlangıçta dostluk göstergesi olarak verilen bu balıkların sayısı 2007 yılına gelindiğinde yaklaşık 25 milyona ulaştı.
Bluegill Balıklarının Japonya'ya Gelişi
Ekim 1960'ta, dönemin Japonya Veliaht Prensi Akihito, ABD ziyareti sırasında Chicago'daki Shedd Akvaryumu'nu ziyaret etti. Balıkçılığa olan ilgisiyle bilinen Chicago Belediye Başkanı Richard J. Daley, Akihito'ya Kuzey Amerika'ya özgü bluegill türünden 18 küçük balık hediye etti. Veliaht prens, bu türün Japonya'da yeni bir gıda kaynağı olabileceğini düşünüyordu.
Balıkların Japonya'daki Yayılımı
18 balıktan 15'i Japonya'ya sağ olarak ulaştı ve bilimsel araştırmalar, Japonya'daki bluegill popülasyonunun genetik kökeninin bu balıklara dayandığını ortaya koydu. 1966'da bluegill'ler Ippeki Gölü'ne bırakıldı ve bazıları deney istasyonları ile farklı bölgelere gönderildi. Ancak bir kısmı Shiga bölgesindeki Biwa Gölü'ne ulaştı.
Biwa Gölü'nde İstilacı Popülasyonun Oluşumu
Biwa Gölü, Japonya'nın en büyük tatlı su gölü olup birçok yerli türe ev sahipliği yapmaktadır. Akihito'nun açıklamasına göre, balıklar tatlı su incisi yetiştiriciliğinde kullanılmak üzere Shiga'daki deney istasyonuna gönderilmişti. Ancak bazı balıklar kazara göle kaçtı ve burada hızla yayıldı. 1965-1975 yılları arasında bluegill örnekleri gölde görülmeye başlandı.
Popülasyonun Artışı ve Çevresel Etkiler
1993'te gölün güney kesiminde bluegill popülasyonu belirgin şekilde arttı ve sonraki yıllarda gölün neredeyse tamamına yayıldı. Bluegill'ler, Biwa Gölü'nün çoğalma koşullarına uygun ortam buldu. Bu durum, yerli türler için ciddi bir tehdit oluşturdu ve çevresel sorunlara yol açtı.
Bluegill balıklarının Biwa Gölü'ndeki yayılımı, başlangıçta dostluk amacıyla verilen küçük bir hediye balığın yıllar içinde nasıl büyük bir ekolojik probleme dönüştüğünü gösteriyor. Gelişmeler takip ediliyor.